Αποτέλεσμα εικόνας για springer publication

Proposal Submission Deadline: 1st March 2020

Scientific Foundations of Digital Governance and Transformation
Concepts, Approaches and Challenges

A book to be published by Springer Publications, edited by:

Yannis Charalabidis, University of the Aegean, Greece,
yannisx (at) aegean.gr
Leif Skiftenes Flak, University of Agder, Norway,
leif.flak (at) uia.no
Gabriela Viale Pereira, Danube University Krems, Austria
Gabriela.viale-pereira (at) donau-uni.ac.at

Editorial Advisory Board Members
Elsa Estevez, Universidad Nacional del Sur, Argentina
Marijn Janssen, TU Delft, The Netherlands
Atreyi Kankanhalli, National University of Singapore, Singapore
Robert Krimmer, Tallinn University of Technology, Estonia
Rony Medaglia, Copenhagen Business School, Denmark
Gianluca Misuraca, European Commission, Spain
Francesco Molinari, University of Rijeka, Croatia
Theresa Pardo, State University New York, US
Demetrios Sarantis, United Nations University, Portugal
Maria Wimmer, Koblenz University, Germany

Digital Governance refers to the phenomenon where administrations, enterprises and citizens utilize information and communication technologies (ICT) to a great extent, aiming at advanced levels of service provision quality, openness and transparency, collaboration and evidence-based decision making for enhancing the quality of living and promoting sustainable development.

During the last decades, Digital Governance has been recognized as a well-established application domain studying the problems related to the needs of public sector operation and proposing novel methods and frameworks for enhancing service quality through the use of ICT. Substantial progress has been made through EU and national funded research in a number of areas, yet the lack of scientific foundations in the Digital Governance domain seems to hinder unlocking its real transformative value and full potential to all stakeholders, from researchers to industry and SMEs. Providing such a scientific background would document the existing knowledge and open the pathway for systematic and reproducible solutions to identified problems, without the danger of repeating research or missing opportunities for application.
Objective of the Book
This title aims at providing the latest research advancements and findings for the scientific systematization of the Digital Governance and Transformation knowledge, such as core concepts, foundational principles, theories, methodologies, architectures, assessment frameworks, educational programs and future directions. It will bring forward the ingredients of this new domain, proposing its needed formal and systematic tools, exploring its relation with neighboring scientific domains and finally prescribing the next steps for eventually achieving the thrilling goal of laying the foundations of a new science.
This book is an activity stemming from Government 3.0 Erasmus+ project (www.gov30.eu)

Target Audience
The audience of the book includes:
     Researchers and Practitioners in the Digital Governance Domain, Digital Transformation, Information Systems and in the broader ICT domain
     University Students and Professors from different disciplines
     ICT industry experts, engaged in public sector information systems, software design and deployment projects
     Policy makers and decision drivers at local, national or international level

The title will contribute to the analysis of the scientific perspectives of Digital Governance and Transformation, thus becoming an indispensable support tool for scientists and practitioners, either from the administrative or the technical side.

Recommended topics
The topics of the present call include, but are not limited to, the following:
Area A. Scientific Foundations of Digital Governance
     Basic research questions, key concepts, generic laws and foundational principles of Digital Governance
     Ontologies, taxonomies, lexicons and other semantic elements for Digital Governance
     Combined taxonomies and ontologies of Digital Governance structure and neighbouring scientific domains
     Definition of related scientific foundations and epistemological issues in science
     Methodologies for Digital Governance neighbourhood recognition and identification of reusable elements
     Neighbouring scientific domains analysis
Area B. Digital Governance Problem and Solution Space
     Formal methods to describe Digital Governance problems and solutions
     Digital Governance knowledge bases definition and design
     Impact assessment frameworks, simulation methods and tools for Digital Governance 
     Models and tools for cutting across problem-solution paths in Digital Transformation
     Populations of formal descriptions, generalization of Digital Transformation approaches
     Metrics and algorithmic models for Digital Governance
     Other scientific methods for Digital Governance and Transformation in the Public Sector 
     Scientific methods for Digital Governance found in other research domains    
     Shared formal and other descriptive methods identification
Area C. Perspectives and Future Research Directions for Digital Governance
     Forward - looking roadmaps for research in the area of Digital Governance and Transformation
     Action plans for sustainability and evolution of scientific disciplines in general, and Digital Governance in particular, towards their scientific recognition
     Open research challenges and hypotheses for Digital Governance
     Visionary Scenarios for public sector organizations and digital public services
     Proposals on the value proposition, assessment and marketing of the scientific offerings for Digital Governance
     Guidelines and recommendations to key stakeholders
Submission Procedure
Interested researchers and practitioners are invited to submit on or before 1st March 2020 a brief proposal, including:
     The proposed title
     The area of submission (A, B or C, as above)
     An extended abstract of the proposed chapter - up to 500 words
     Brief Author(s) CV(s) - up to 150 words per author
Authors of accepted proposals will be notified by 15th March 2020 on the status of their proposals and be sent additional guidelines.
Full chapters must be between 8,000 and 10,000 words and are expected to be submitted by 1st June 2020. All submitted chapters will be reviewed on a double-blind review basis.
Important Dates
     1st March 2020            Proposal Submission Deadline
     15th March 2020           Notification of Proposal Acceptance
     1st June 2020              Full Chapter Submission Deadline
     1st September 2020     Notification of Chapter Acceptance & Review Results
     1st November 2020      Camera–Ready Chapters Submission Deadline
     Spring 2021                 Planned Book Publication

Inquiries may be addressed to all co-editors.
Proposals submissions should be forwarded electronically (Word/PDF document) to:
Yannis Charalabidis, University of the Aegean
email: yannisx (at) aegean.gr
cc : zoi (at) aegean.gr 

Digital Greece: Μπορεί η Ελλάδα να κάνει το ψηφιακό άλµα στο «Δηµόσιο 2.0»;

To Fortune παρουσιάζει την άποψη ανθρώπων που τόλμησαν, ο καθένας στον δικό του τομέα, να κάνουν πράξη τη μετάβαση στη νέα εποχή. Τι μπορεί να αλλάξει άμεσα στην ψηφιακή διακυβέρνηση της χώρας;

«Το κράτος πρέπει να αποκτήσει ένα και µόνο πρόσωπο για τον πολίτη. Σήµερα κάθε υπηρεσία έχει το δικό της πρόσωπο. Αυτό θα αλλάξει µε την παροχή ενηµέρωσης και εξυπηρέτησης στον πολίτη από µία πύλη» τόνισε ο νέος υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης, αναφερόµενος στο στοίχηµα του ψηφιακού µετασχηµατισµού της χώρας πριν από µερικές εβδοµάδες από το βήµα του Digital Greece, που
διεξήχθη στην 84η ΔΕΘ.
Το «Ψηφιακό Δηµόσιο», που εξήγγειλε η κυβέρνηση, αναµένεται να έχει προετοιµαστεί µέχρι το 2021, µε στόχο να απαλλάξει τους πολίτες από την υπερβάλλουσα γραφειοκρατία µέσα από τη διασύνδεση όλων των βάσεων δεδοµένων των κρατικών φορέων και την κατάργηση περιττών διαδικασιών, εισάγοντας τη χώρα, έστω και µε µεγάλη καθυστέρηση, στην εποχή της «ψηφιακής διακυβέρνησης».
Ο καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αιγαίου, Γιάννης Χαραλαµπίδης, ο οποίος θεωρείται ένας από τους 100 πιο σηµαντικούς ανθρώπους στα θέµατα ψηφιακής διακυβέρνησης παγκοσµίως, σύµφωνα µε τη σχετική κατηγοριοποίηση του διεθνούς οίκου Apolitical, εξηγεί στο Fortune ότι αυτό που αποκαλούµε «ψηφιακή διακυβέρνηση» χαρακτηρίζεται από τρία κύρια στάδια: την αναµόρφωση διαδικασιών και την αυτοµατοποίηση υπηρεσιών, την ανοιχτή και συνεργατική διακυβέρνηση, όπου δίνονται σηµαντικές δυνατότητες στη συµµετοχή πολιτών αλλά και στη διαφάνεια της διοίκησης, και την τρίτη γενιά, στην οποία οι υπολογιστές συµβάλλουν στη λήψη τεκµηριωµένων αποφάσεων για όλους τους τοµείς της οικονοµίας και της κοινωνίας, ενώ νέες τεχνολογίες αλλάζουν τα καθιερωµένα.
«Το άµεσο κέρδος από τον ψηφιακό µετασχηµατισµό κρατών και οργανισµών του δηµόσιου τοµέα», εξηγεί, «είναι η µείωση του χρόνου και η αύξηση της ποιότητας εξυπηρέτησης του πολίτη και των επιχειρήσεων, η δραµατική µείωση του κόστους για τον δηµόσιο τοµέα, που έτσι µπορεί να βρει πόρους για νέες υπηρεσίες, αλλά και η αύξηση της διαφάνειας, η αξιοποίηση δεδοµένων στη λήψη σωστότερων αποφάσεων και η συνεργατική λειτουργία. Το σηµαντικότερο, όµως, είναι ότι απελευθερώνονται οι δυνάµεις των ιδιωτών, των νέων, της κοινωνίας ολόκληρης, ωθώντας προς νέα επίπεδα παραγωγικότητας, ελκυστικότητας επενδύσεων, αλλά και ποιότητας ζωής. Οι χώρες που καταφέρνουν ή θα καταφέρουν να βάλουν τους υπολογιστές στην υπηρεσία της κρατικής µηχανής µε σωστό τρόπο θα είναι οι ελκυστικές κοινωνίες του αύριο και αυτές µε τη µεγαλύτερη ανάπτυξη και ποιότητα ζωής».
Όλα αυτά ακούγονται πολύ ωραία και πολλά υποσχόµενα. Πόσο πιθανό είναι, όµως, να υλοποιηθούν στην Ελλάδα, που κατέχει εδώ και χρόνια µία από τις τελευταίες θέσεις του Δείκτη Ψηφιακής Οικονοµίας και Κοινωνίας (DESI) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Και δεν είναι µόνο στην Ε.Ε. χαµηλές οι ψηφιακές επιδόσεις της χώρας. Σύµφωνα µε την πρόσφατη έρευνα του ΟΟΣΑ How’s Life in the Digital Age 2019 που αξιολογεί τις επιδόσεις των κρατών-µελών σε 33 δείκτες ευκαιριών και κινδύνων που συνδέονται µε τον ψηφιακό µετασχηµατισµό, η Ελλάδα αντιµετωπίζει περισσότερους κινδύνους παρά ευκαιρίες. Και αυτό γιατί παραµένει χαµηλή η χρήση του Διαδικτύου από τους Έλληνες, οι τοµείς της υψηλής τεχνολογίας συνεισφέρουν πολύ λιγότερες θέσεις εργασίας σε σύγκριση µε πολλά κράτη-µέλη του οργανισµού, ενώ και το χάσµα των ψηφιακών δεξιοτήτων στην Ελλάδα είναι από τα µεγαλύτερα στον ΟΟΣΑ. 
Σύµφωνα µε τον καθηγητή Γιάννη Χαραλαµπίδη, οι κινήσεις του υπουργείου ως προς την αναµόρφωση του Δηµοσίου αποτελούν ένα βήµα προς τη σωστή κατεύθυνση. «Για να κινηθούµε προς τα πάνω στον δείκτη DESI της Κοµισιόν, καθώς και στην ουσία της ψηφιακής διακυβέρνησης, πρέπει να στοχεύσουµε εκεί που στοχεύουν, και όχι εκεί που είναι τα προηγµένα κράτη. Αλλιώς, µέχρι να φτάσουµε τον πρώτο, αυτός θα έχει ήδη µετακινηθεί παραπέρα. Πρόκειται για το γνωστό παράδοξο του Ηρακλή και της χελώνας». Υπάρχει, όµως, και κάτι ακόµη στο οποίο εφιστά την προσοχή ο Γιάννης Χαραλαµπίδης: Η ψηφιακή αναµόρφωση, για να έχει αποτέλεσµα, πρέπει να συνδυαστεί µε τη θεσµική. «Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι πολλοί φορείς στην Ελλάδα δεν είναι καν στο επίπεδο της “γραφειοκρατίας”, όπου πρέπει να υπάρχουν σαφείς διαδικασίες, ρόλοι, προσδοκώµενα αποτελέσµατα και ευκαιρίες καριέρας για τους δηµόσιους λειτουργούς, όπως ο Weber διακήρυξε στα τέλη του 19ου αιώνα. Έτσι, η δραστική αναµόρφωση των διαδικασιών και του ρυθµιστικού πλαισίου της δηµόσιας διοίκησης πρέπει να προηγηθεί, κατά το δυνατόν, οποιασδήποτε παρέµβασης ψηφιοποίησης. Αλλιώς θα συνεχίσουµε να αναπαράγουµε το πρόβληµα, επενδύοντας δισεκατοµµύρια σε υποδοµές και συστήµατα, παραµένοντας όµως τελευταίοι σε αποτελεσµατικότητα. Η Ελλάδα µοιάζει µε ένα αυτοκίνητο µε τεράστιο αµάξωµα, αλλά πολύ ασθενικό κινητήρα: Όσο και να επενδύουµε σε δερµάτινα καθίσµατα, δεν θα πάει πιο γρήγορα».
Ψηφιακή διακυβέρνηση
Η µείωση της γραφειοκρατίας και η βελτίωση της καθηµερινότητας των πολιτών, αλλά και των ταµειακών αποθεµάτων των δηµόσιων υπηρεσιών, αποτελούν το αντικείµενο εργασίας της startup Novoville. Η εταιρεία, που πρόσφατα ολοκλήρωσε µε επιτυχία τον δεύτερο γύρο χρηµατοδότησής της, έχει δηµιουργήσει µια εφαρµογή που δίνει τη δυνατότητα σε δήµους να βελτιώσουν την παροχή ψηφιακών υπηρεσιών και να απλουστεύσουν την επικοινωνία µε τους δηµότες τους µέσα από σύγχρονα ψηφιακά κανάλια  (mobile apps, web, chatbots, κοινωνικά δίκτυα κ.ά.). Σήµερα συνεργάζεται µε περισσότερους από 50 δήµους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, µεταξύ αυτών και ο Δήµος Αθηναίων, ενώ πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του European GovTech Summit που πραγµατοποιήθηκε στο Παρίσι, αναδείχθηκε ως µία από τις δέκα κορυφαίες startups της Ευρώπης στον τοµέα του Government Technology. «Στόχος µας σε κάθε δήµο όπου δραστηριοποιούµαστε» δηλώνει ο ιδρυτής της Novoville, Φώτης Ταλάντζης, «είναι να ψηφιοποιήσουµε όσο το δυνατόν περισσότερες διαδικασίες, ώστε να µην χρειάζεται ο πολίτης να τηλεφωνήσει ή να επισκεφθεί µια δηµοτική υπηρεσία για να εξυπηρετηθεί. Αντίθετα, ενθαρρύνουµε να µπορεί να εξυπηρετηθεί στον χρόνο που επιθυµεί από µια εφαρµογή στο κινητό του τηλέφωνο ή στον υπολογιστή του». 
Η ομάδα της Novoville.
Η πρακτική αυτή µπορεί να αποβεί ιδιαίτερα κερδοφόρα για τους δήµους που συνεργάζονται µε την εταιρεία. «Οι δήµοι δεν έχουν πλέον το περιθώριο να αγνοούν τα οφέλη που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες και η ψηφιακή εξυπηρέτηση των πολιτών. Στην Ελλάδα, ο εκσυγχρονισµός των δηµόσιων υπηρεσιών είναι επιτακτική ανάγκη, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι η γραφειοκρατία µάς κοστίζει περίπου 12 δισ. ευρώ ετησίως. Στη Μεγάλη  Βρετανία έχει κοστολογηθεί ότι κάθε τηλεφώνηµα σε µια δηµοτική υπηρεσία κοστίζει περίπου 3 ευρώ, ενώ µια επίσκεψη στο δηµοτικό κατάστηµα περισσότερο από 9 ευρώ. Αντιλαµβάνεστε, λοιπόν, πόσο µεγάλα είναι τα περιθώρια εξοικονόµησης» εξηγεί ο Φώτης Ταλάντζης.
«Σκοπός µας είναι πρώτα οι πολίτες να αυτοεξυπηρετούνται στον χρόνο και µε τον τρόπο που οι ίδιοι επιθυµούν, και επιπλέον να βοηθήσουµε τους δήµους να αυτοµατοποιήσουν τις διαδικασίες τους µε συστήµατα που διαλειτουργούν µεταξύ τους, µειώνοντας τα κόστη έως και 80%. Παράλληλα, µέσα από την πλατφόρµα µας, οι δήµοι έχουν στη διάθεσή τους ζωντανά στατιστικά δεδοµένα για όλες τις υπηρεσίες τους, τα οποία τους επιτρέπουν να διαχειρίζονται καλύτερα τους διαθέσιµους πόρους και να λαµβάνουν τεκµηριωµένες αποφάσεις γρηγορότερα. Είναι µια λογική διαφάνειας, λογοδοσίας και αποτελεσµατικότητας» προσθέτει.
Smart city or a smart choice?
Οπαδός αυτής της νέας λογικής είναι και ο Δηµήτρης Παπαστεργίου, που µπορεί να δηλώνει πως είναι ο δήµαρχος της πρώτης «έξυπνης πόλης» στην Ελλάδα. Και αυτό γιατί στα Τρίκαλα συναντά κανείς σήµερα ελεύθερο wi-fi, λεωφορεία χωρίς οδηγό, ποδηλατόδροµους, µια διαδικτυακή πλατφόρµα µέσω της οποίας οι δηµότες έχουν τη δυνατότητα να συµµετέχουν στη ζωή της πόλης και τη λήψη αποφάσεων κ.ά. Ο ίδιος δηλώνει πως ο δρόµος για τα «smart Τρίκαλα» δεν ήταν στρωµένος µε ροδοπέταλα, αλλά δεν ήταν και ιδιαίτερα δύσκολος. «Το smart για εµάς δεν σηµαίνει µόνο έξυπνος. Σηµαίνει βασικά σύγχρονος και καινοτόµος. Αλλά σηµαίνει και λειτουργία του αυτονόητου. Είναι “έξυπνο” να εγκαθιστάς ένα δηµοτικό CRM για την ηλεκτρική υποβολή και διαχείριση  παραπόνων. Πλέον µε µια κλήση, ένα email ή ένα app ο πολίτης µπορεί να παρέµβει, να ζητήσει έγγραφα, να θέσει αίτηµα. Εµείς τον ενηµερώνουµε πότε θα επιλυθεί το αίτηµά του, χρεώνουµε τη λύση σε συγκεκριµένο πρόσωπο ή αρµόδιο γραφείο, και τον καλούµε για να δούµε εάν όντως βρέθηκε λύση» δηλώνει στο Fortune.
Οι πολίτες των Τρικάλων φαίνονται ικανοποιηµένοι από το πρόγραµµα ψηφιακής διακυβέρνησης που εφαρµόζει η δηµοτική Aρχή, αφού επανεξέλεξαν τον Δηµήτρη Παπαστεργίου µε ποσοστό 58% από τον πρώτο γύρο. Για τον ίδιο τον δήµαρχο Τρικκαίων η στροφή στην πληροφορική αποτέλεσε «επένδυση» στο µέλλον του ίδιου του δήµου. «Πλέον θεωρώ πως και η πληροφορική στο Δηµόσιο έχει εισέλθει σε µια πιο ώριµη φάση. Τα έργα που εγκαταστήσαµε είχαν και µικρό κόστος και πολλαπλάσια ωφελιµότητα. Στην ουσία, ένα έργο πληροφορικής πρέπει να δηµιουργηθεί µε ένα business plan από το οποίο θα προκύπτουν η χρησιµότητα και βιωσιµότητά του». 
Ως προς τη χρησιµότητα των έργων, πάντως, ο Δηµήτρης Παπαστεργίου θυµίζει πως πρέπει να λαµβάνεται υπόψη η δυνατότητα των πολιτών να συµµετάσχουν στην ψηφιακή µετάβαση. «Είναι µάταιο να θεωρείς ότι προχωράς όταν πίσω σου το κενό ανάµεσα στη διοίκηση και στους πολίτες µεγαλώνει. Αν φύγει µπροστά η διοίκηση και µείνει πίσω η κοινωνία, τότε οι όποιες προσπάθειες θα έχουν γίνει µε λάθος τρόπο. Στα Τρίκαλα θεωρώ πως είµαστε σε καλό επίπεδο, λόγω και του ότι από το 2004 γνωρίσαµε την ευρυζωνικότητα, µέσω του πρώτου τότε ελεύθερου ασύρµατου δικτύου.  Το ψηφιακό χάσµα καταπολεµείται και από τα social media. Είναι τόσο εύκολη η χρήση τους που ακόµη και αδαείς µε την τεχνολογία χρήστες έχουν τη δυνατότητα να µπουν, να ενηµερωθούν, να πουν τη γνώµη τους, να στείλουν µια φωτογραφία. Βέβαια, πρέπει και εµείς να τα χρησιµοποιούµε, να λαµβάνουµε υπόψη τις επισηµάνσεις των πολιτών και να απαντάµε». 
«Η πόλη µου, η κάθε πόλη, θα µπορούσε να είναι η πόλη των ευκαιριών, της δηµοκρατίας, των ελεύθερων δεδοµένων, της χρήσης τεχνολογιών που διευκολύνουν τη ζωή µας, της ανοιχτής κοινωνίας. Η τεχνολογία είναι η αφορµή, και όχι ο προορισµός» συµπληρώνει ο Δηµήτρης Παπαστεργίου.
Μπορούν τα θετικά παραδείγµατα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των τεχνολογικών εφαρµογών να συµβάλουν στη µετάβαση στο «Δηµόσιο 2.0», όπως επιθυµεί να πραγµατοποιήσει η κυβέρνηση; Σύµφωνα µε τον Γιάννη Χαραλαµπίδη, ρόλο θα παίξουν η συνεργασία ανάµεσα στα υπουργεία, η εφαρµογή της κοινοτικής νοµοθεσίας, αλλά και η σύµπραξη του δηµοσίου µε τον ιδιωτικό τοµέα.
«Η αντιµετώπιση των προβληµάτων από ένα υπουργείο, η διασύνδεση πληροφοριακών συστηµάτων που παράµεναν “ξένα” µεταξύ τους, όπως και οι υπεύθυνοί τους, ή η σηµασία που δίνεται στην αναµόρφωση διαδικασιών,  η ανάγκη για διασφάλιση της διαλειτουργικότητας είναι κατευθύνσεις που έπρεπε να έχουν υλοποιηθεί πριν από δεκαετίες, καθώς ήταν ήδη διαδεδοµένες πρακτικές στις προηγµένες χώρες, στα δεδοµένα των οποίων πάντα είχε πρόσβαση η ελληνική κυβέρνηση» εξηγεί και επισηµαίνει πως στην Ελλάδα από το 2009 αποτελεί νόµο του κράτους το Εθνικό Πλαίσιο Διαλειτουργικότητας, το οποίο, ωστόσο, δεν τηρείται παρά από ελάχιστους δηµόσιους φορείς, ενώ δεν µοιάζει να λαµβάνεται υπόψη στους διαγωνισµούς προµήθειας συστηµάτων.
Καθίσταται, εποµένως, σαφές ότι η όποια απόπειρα ψηφιακού εκσυγχρονισµού του Δηµοσίου και κατά συνέπεια της ενίσχυσης και επιτάχυνσης της επιχειρηµατικής και επενδυτικής δραστηριότητας στη χώρα εξαρτάται σε µεγάλο βαθµό από την αναµόρφωση των διαδικασιών που τέµνουν τη διαλειτουργικότητα των κρατικών φορέων. Και για να καταστεί η Ελλάδα ένα ψηφιακά προηγµένο κράτος στην Ε.Ε. είναι βέβαιο ότι θα απαιτηθεί ξεκάθαρη οριοθέτηση των στόχων, χρόνος, συνέπεια και κυρίως διαφάνεια στην εκτέλεση της όποιας στρατηγικής.
Οι βασικοί προηγµένοι στόχοι που πρέπει να επιτύχει το κράτος, σύµφωνα µε το Μανιφέστο του Κέντρου Έρευνας  για την Ηλεκτρονική ∆ιακυβέρνηση:
1. Ένα κράτος χωρίς χαρτί (the paperless state)
▶Πλήρης κατάργηση του «χαρτιού» στη Δημόσια Διοίκηση. Επί ποινή χρησιμοποίηση μόνο ηλεκτρονικών μέσων για επικοινωνία και αρχειοθέτηση από όλους τους δημoσίους υπαλλήλους.  Κάθε συναλλασσόμενος με το Δημόσιο μπορεί να έχει μόνο το κινητό του (και όχι έγγραφα, ταυτότητες, κάρτες, κωδικούς κ.λπ.) .
2. Ένα κράτος που παρέχει τις υπηρεσίες του εκ των προτέρων (the proactive state)
▶Όλες οι σημαντικές για τον πολίτη και την επιχείρηση υπηρεσίες παρέχονται ηλεκτρονικά, αυτοματοποιημένα, χωρίς ο πολίτης ή η επιχείρηση να τις ζητήσει. 
3. Ένα κράτος ανοιΧτό που σε καλεί και σε έλκει να συνεργαστείς (the collaborative state)
▶Προάγονται οι ανοιχτές συνεργατικές δράσεις, με την εμπλοκή πολιτών και επιχειρήσεων από τα αρχικά στάδια. Όλες οι «ουρές» αιτημάτων για πολίτες και επιχειρήσεις, όσο υπάρχουν, όλες οι αποφάσεις, όλες οι αδειοδοτήσεις, όλα τα μητρώα είναι ανοικτά και προσβάσιμα στο Διαδίκτυο, με κατάλληλη προστασία (τυπική υλοποίηση blockchain).
4. Ένα κράτος που βλέπει μπροστά και μπορείς να το εμπιστευτείς (the trusted state)
▶Όπου υπάρχουν σαφείς κανόνες για τη λήψη
μίας απόφασης, αυτή λαμβάνεται από κατάλληλο πληροφοριακό σύστημα, αυτόματα και με διαφάνεια, με χρήση απλής ή πιο σύνθετης τεχνητής νοημοσύνης.  Κάθε πολιτική, κάθε νόμος έχει περάσει από μοντελοποίηση και ανάλυση επιπτώσεων με χρήση τεχνικών ανάλυσης μεγάλων δεδομένων.
5. Ένα κράτος που μπορεί να αλλάζει (the innovative state)
▶Για την καλύτερη αξιοποίηση των εξελίξεων στην τεχνολογία αλλά και στα μοντέλα διακυβέρνησης, μεγάλο ποσοστό των δημόσιων λειτουργών ασχολούνται συστηματικά με τη σχεδίαση, την πειραματική ανάπτυξη, τη συνεχή αξιολόγηση και την προώθηση νέων λύσεων και εφαρμογών.​